jij lijk
midden in een
nevelige krans van licht
ligt maanoog blind
in een eeuwig paarsblauw
dat duurt en duurt
en maar niet
donkerder wil worden
het is de eerste nacht
na precies de eerste dag
van de tweede hittevlaag
je hebt gewacht en nagedacht
het zal nog even duren
voor de eerste haan kraait
later als je bent opgestraald
het koord is weggehaald
glanzen nog steeds halfopen
je ogen onder de kille lamp
ze stralen donkerte
jijzelf ligt er koeltjes bij
je lijkt triomfantelijk
(c) Beli | 
